Toscaanse bruiloften

Zaterdags zit ons verblijf in Zwitserland er weer op. Over 2 weken keren we terug, maar dan alleen op doorreis naar huis. Wat is het toch een mooi land. Onderweg naar Toscane kunnen we nog even genieten, want langer dan verwacht rijden we nog door het mooie landschap. Vlak na de grens met Italie bij Chiasso, is het gedaan met de rust. Het wordt een stuk drukker en vooral rond Milaan is het opletten. Als we de autostrade naar Firenze opdraaien wordt het wat rustiger. Dat kan ook zomaar met het toltarief te maken hebben want daar weten ze hier wel raad mee. Een half uurtje voor Florence raakt de Skoda routeplanners van de rel. Het blijkt dat er na Bologna een behoorlijk stuk snelweg met tunnels nieuw aangelegd is. Waar Skoda offroad aangeeft, heeft TomTom de zaken wel voor elkaar.


Na het verlaten van de snelweg rijden we richting Artimino. Bovenop de berg bevind zich een resort waar we een appartement gehuurd hebben. Artimino is een 732 hectare groot landgoed. De villa medica, het huis met de honderd schoorstenen, staat op de Unesco wereld erfgoedlijst. 


Hier worden veel bruiloften gevierd. We hebben er het eerste weekend 3 gezien. Leuk is dat ze dan foto’s komen maken aan de andere kant van het complex, daar waar wij een appartement hebben. Dit bruidspaar stond in de steeg onder ons raam dus Els, gek op bruidjes, heeft snel een foto gemaakt.

Het appartementen gedeelte is gebouwd in 1596 maar delen van het complex gaan terug tot het Etruskische tijdperk, dat is nog voor de tijd van Asterix en Obelix.  Wist ik ook niet hoor, maar dat kregen we bij de informatie mee. Zo leer je nog eens wat. Om het complex loopt ook een stadsmuur. Binnen de muren bevinden zich huizen voor de locale bevolking en de vakantie appartementen. Ook zijn er diverse restaurants en een museum.


Het is eigenlijk een dorp. Een bijzondere ervaring om mee te maken. Het is uiteraard niet zo luxe als Savognin maar het heeft wel wat. Rondom is veel groen van de olijf boomgaarden. De reputatie was Els vooruitgesneld wat er stonden een fles rode en witte wijn klaar op tafel. Om factuur  verrassingen  te voorkomen even nagevraagd, maar ze waren complimentary. Leuke geste.


Zondags hebben we lekker rustig aan gedaan, maar op maandag gingen de wandelschoenen weer aan. We zitten vlakbij Pisa dus daar willen we natuurlijk wel eens kijken. Wat ons opviel was dat de prijzen bij toeristische locaties niet zo extreem verhoogd waren als in Rome. Pisa is een studentenstad aan de rivier de Arno. Op de universiteit uit 1343 volgen ongeveer 50.000 studenten college. Een van de bekendste studenten is de natuurkundige Galileo Galilei. Maar de stad is uiteraard vooral bekend van de scheve toren. Deze toren werd gebouwd als kerkklok van de naastgelegen kathedraal, maar tijdens de bouw ging het al fout met de fundering. Rond 1990 is er een flinke hersteloperatie geweest omdat de toren dreigde om te vallen. Hij stond toen al ruim 4,5 meter uit het lood.

Rondom de toren zie je overal toeristen foto’s maken waarbij ze net doen of ze de toren tegenhouden. Vooral Japanners nemen de meest wonderlijke poses aan.

Het is heerlijk weer dus ‘s avonds maken we nog een wandeling in Artimino, om te kijken naar de vele lichtjes beneden in het dal waar Signa ligt.

2 gedachten over “Toscaanse bruiloften

  1. Weer leuk om tijdens de lunch het verhaal te lezen. Dat gebak ….. ziet er echt lekker uit. Zit ik aan een bammetje met rookvlees. Had je niet moeten zeggen joh dat je naar een replica stond te staren. Ik zie het verschil toch niet. Jullie hebben al heel veel gezien en gedaan en het is gelukkig voor jullie nog niet afgelopen. Geniet ervan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *