Maandelijks archief: april 1996

New York City

Om 07.30 uur opgestaan en na het douchen een diner opgezocht om te ontbijten.
Onderweg passeren we de YMCA waar ik met Els overnacht heb.
Het pand staat nu te huur. We ontbijten in een splinternieuwe zaak op de 34ste straat.
Het eten smaakt prima en is niet duur. Voor $3,95 heb je een Amerikaans ontbijt inclusief verse jus, het onvermijdelijke glas ijswater en zoveel koffie als je op kunt, en wat telt, de koffie smaakt prima.ontbijt-nyc

Terug in het hotel langdurig gebeld met United Airlines ivm de verdwenen bagage. Hij is nog niet gevonden en we moeten eind van de middag weer terugbellen. Het is vandaag mistig en we besluiten te gaan winkelen. Twee blokken bij ons hotel vandaan zit Macy’s, Het grootste warenhuis ter wereld. Daarna lopen we richting Times Square en Broadway.macys

De bediening in de elektronica zaken is ronduit agressief. Bas ziet in een zaak de nieuwe virtual boy van Nintendo staan. Die is in Nederland nog niet te koop en kost met spel hier $165. We weten af te dingen naar $160 maar dat vinden we nog te veel.

We lopen richting Central Park en kijken wat rond. metro_nycDaarna met de metro richting Greenwich Village, op zoek naar een goedkope fotozaak. Het boek waar het adres in staat ligt in de tas van Peter, dus dat weten we niet. De zaak vinden we dan ook niet. Weer gebeld met United, nog geen bagage, dus Peter moet van alles
aanschaffen. Als we buiten komen plenst het van de regen. We eten wat in de buurt en
duiken met koud bier bijtijds de kamer op, spullen bekijken en wat bijpraten. Bas is erg moe en gaat vroeg onder de wol, wij kijken nog wat televisie en genieten van het uitzicht.
De lucht is weer helemaal opgeklaard en het is een mooi gezicht al die lichtjes van de
wolkenkrabbers zo om je heen.

Washington DC – New York City

‘s Morgens al weer vroeg wakker, 05.00 uur, de jetlag doet zijn werk nog.
Om 05.30 uur liep, ondanks onze waarschuwingen, de wekker van Bas weer af.
Zelf sliep hij door! Na het ontbijt de spullen ingepakt en uitgecheckt.
Bij de terminal bleek dat we aldaar gelijk voor de vlucht naar New York konden inchecken, dus wij weer terug naar het hotel om de koffers te halen en alles geregeld.
Toch wel makkelijk zo, want nu hoefden we het centrum niet meer uit.

Op weg gegaan om een nieuwe videoband voor de camera te kopen, wat niet meeviel want het winkelaanbod in de stad valt ons tegen. Waarschijnlijk is alles geconcentreerd in malls buiten het centrum, makkelijk, maar je moet wel een auto hebben.
Ons plan om vandaag het Capitool te bezichtigen kon geen doorgang vinden omdat er een grote manifestatie gaande was voor het Capitool op de Mall, Jesus for Washington.

airspacelincoln-memorialDaarom het bezichtigen van het Air and Space museum afgemaakt.
Tentoonstelling over Enola Gay plus film en een film over vliegen in het algemeen gezien. De laatste op een groot imax scherm, heel spectaculair. In een ander museum
dinosaurussen en oceanworld bekeken.

Het was inmiddels alweer pittig warm geworden, dus we liepen weer in ons t shirt te
puffen. Gelukkig kan je op elke hoek van de straat frisdrank of ijs kopen. Snel nog wat
souvenir -t shirts gekocht, een laatste blik op het Witte Huis, met erg tamme eekhoorns in de tuin, en op weg naar de busterminal richting Dulles Airport.
Bij de winkels op het vliegveld hebben Bas en Peter de parfumtesters uitgeprobeerd, dus ze stinken nu een uur in de wind.

Als we bij de gate wachten op het vliegtuig blijkt dat het in New York onweert, dus vlucht UA6429 wordt telkens een half uur uitgesteld.
We zitten in de wachtkamer tegenover een kiosk.
Peter en Bas besluiten een meegenomen familiezak chips op te gaan eten tegenover de verkoopster. Om de pijn voor haar te verzachten toch maar wat te drinken gekocht.

Na diverse malen te zijn uitgesteld wordt onze vlucht uiteindelijk geannuleerd en worden we overgeboekt op een andere vlucht. We vliegen nu met een Boeing 757, een groter
toestel dat minder problemen met het weer heeft.
We vertrekken om 21.25 uur vanaf de C pier. Anders dan op Schiphol moet je hier tussen de pieren gebruik maken van een shuttle bus. Om de tijd te doden nemen we een hamburger en een glas bier. Het vliegtuig is bijna leeg als we vertrekken.
Ondanks het weer is het een rustige vlucht. Om de gevolgen van turbulentie tegen te gaan hing het vliegtuig achterover, wat voor de catering weer lastig was, want die kregen het karretje maar met veel moeite voor in het vliegtuig.

Na een wachttijd van 15 minuten zetten we om 22.45 uur de landing in.
Omdat we boven het landingsgestel zitten, merken we dat de wielen eerst uitklappen en daarna weer ingeklapt worden. De piloot geeft een dot gas en we maken een doorstart.
Na de tweede keer aanvliegen landen we in de mist op La Quardia Airport in New York.
Als we de bagage willen ophalen blijkt de tas van Peter niet meegekomen te zijn.
Dat is flink balen. Hij geeft de vermissing aan en we nemen een taxi naar het hotel.

Na een supersnelle rit arriveren we bij de New Yorker op de 34ste straat aan 8th Avenue. Hier zullen we de volgende nachten verblijven. Het ziet er wat ouder uit maar is een
sfeervol hotel in de stijl van de jaren 40. Het uitzicht vanuit onze kamer op de 32ste
verdieping is fenomenaal. Links zien we het Chrysler gebouw en rechts het Empire State
Building.
We zitten vlak naast de Madison Square Garden. We kopen nog wat te drinken en wat later gaan we lekker slapen.

Washington DC

Om 6 uur opgestaan, douchen en ontbijten. We eten beneden in het hotel, daar heeft men een ontbijtbuffet. Het is zondag, dus erg rustig op straat, als we op weg gaan naar het
metro station.metro-washington
Zo te zien zitten we in een ambassade wijk.
We gaan met de metro op weg naar Arlington Cemetry. Er blijken meer mensen op dat idee gekomen te zijn want de bussen rijden af en aan.

We lopen in het steeds warmer wordende zonnetje naar boven richting de graven van de familie Kennedy. Het blijft een indrukwekkend schouwspel al die “bedevaartgangers” rond het graf van de nog immer populaire president. Het is al weer 23 jaar geleden dat hij werd vermoord, maar nog steeds bezoeken duizenden mensen dagelijks zijn graf, en dat van de in 1995 overleden Jacky. Nadat we het Arlingtonhuis en het graf van de onbekende soldaat hebben bekeken gaan we richting Iwo Jima Memorial.
We lopen inmiddels flink te puffen door de warmte en besluiten wat te gaan drinken, wat vooral door Bas op prijs wordt gesteld.

Het is opvallend hoe vriendelijk en behulpzaam de mensen zijn. Als we staan te kijken op een kaart waar we zijn, worden we geholpen door een vrouw die gelijk allerlei wetenswaardigheden verteld over de omgeving. We gaan weer een stuk met de metro en
belanden bij het Lincoln Memorial, de Vietnam Wall, het Washington Monument enz.
Het is allemaal groots en indrukwekkend. bellenBas belt nog even met Carla. Erg leuk om zo ver weg contact met het thuisfront te hebben. Bas wil trakteren, dus wij zitten lekker op een bankje met een glas bier. We moesten het zelf aanpakken, want als de verkoopster het aan Bas zou overhandigen was ze volgens de wet strafbaar.

Omdat het zonlicht zeer gaat doen aan mijn ogen een pet gekocht. De rest van de dag van Bas en Peter een hoop commentaar gehad op mijn keuze. In het Air and Space museum was Bas in zijn element. We hebben daar een flinke tijd rondgelopen, later bleek dat we een stukje over de Enola Gay vergeten zijn, dus morgen moeten we terug. Het mooie van het Smithsonian Institute is dat alles gratis toegankelijk is.

Bij het Capitool aangekomen bleek dat we niet naar binnen konden voor een rondleiding. Er stonden een hoop tv wagens en er waren tribune’s gebouwd, dus er was duidelijk iets gaande.
We besluiten wat te gaan eten, wat is vakantie toch zwaar, en Bas weet een leuk
restaurant. We gaan op weg naar Planet Hollywood een restaurantketen van Sylvester Stallone, Bruce Willis en Schwarzenegger. planet_hollywood(1)Bij het pand aangekomen blijkt het enorm druk, er staan twee rijen dik mensen te wachten. De wachttijd bedraagt dik 1 uur dus we gaan op zoek naar wat anders.
Uiteindelijk gegeten bij Friday’s, een tentje met restaurant beneden en café boven. Het deed me een beetje denken aan Cheers.

Omdat we ‘s middags niet in het bezit van een kaartje waren nu maar naar het Washington Monument gegaan om een blik van bovenaf op de stad te kunnen werpen.
Na 20.00 uur had je geen kaartje nodig en met al die lichtjes is het uitzicht ook de moeite waard. Op weg naar het hotel werd ik erg moe. We hadden dan ook flink gelopen de hele dag. Op de kamer gekomen duik ik gelijk mijn bed in en was gelijk vertrokken.

Schiphol – Washington Dulles

‘s Morgens om 5 uur al wakker. Ik ga er maar uit, dan kunnen we rustig aan doen.
Bas is ook al vanaf 4 uur wakker. Na het ontbijt de spullen in de auto en op weg naar
Haarlem. Bert en Carla zullen ons verder naar Schiphol brengen waar Peter om 9.30 uur met de trein aankomt.

Na een flink eind lopen op Schiphol, Bert wist een gratis parkeerplaats, op weg naar balie 26. Peter staat er al en we besluiten gelijk in te checken. Dit bleek een goed idee te zijn, want door alle veiligheidsmaatregelen was er nogal wat tijd nodig. Eerst de koffers door de rontgen. De security liep op Bert af en vroeg of hij wilde stoppen met filmen.schiphol

Nadat we een aantal vragen hadden beantwoord, konden we eindelijk naar de balie voor de instapkaarten. Vreemd genoeg kregen we geen plaatsnummers toegewezen.
Later zou blijken dat de vlucht overgeboekt was en het niet zeker was of we wel mee
konden.

Wij weer terug naar Bert en de meisjes en met z’n allen op weg naar een bakkie koffie.
Jennifer liep ook volop te genieten en vond vooral de televisieschermen in de vloer heel
interessant.
Om 10.30 uur afscheid genomen en door de douane op weg.

Eerst tax-free gewinkeld en nog wat gedronken, totdat reisleider Bas het idee kreeg om maar eens naar gate G7 te gaan. Daar aangekomen moesten we wachten totdat onze naam omgeroepen zou worden. We zagen Jan en alleman het vliegtuig ingaan behalve party van Ombergen. Naast ons zat een stel dat al te horen kreeg dat ze niet mee konden.
Ze waren overgeboekt naar Delta Airlines. Eindelijk…, onze naam werd omgeroepen en we kregen een plaats.
Jammer genoeg konden we niet bij elkaar zitten. Peter zat op 25A en Bas en ik op 26 F en G. Tenminste, dat dachten we, want er bleken al passagiers op onze stoelen te zitten, ook met nummer 26 F en G. De stewardess erbij gehaald en na overleg met de mensen pakten ze hun spullen en gingen van boord.
Tijdens de vlucht hoorden we dat hun koffers al van boord waren gehaald. Ze vlogen nu met Delta Airlines rechtstreeks naar New York en kregen $700,-schadevergoeding.
Eigenlijk wel jammer dat wij dat niet kregen.ualcabin

De vlucht verliep voorspoedig, het weer was mooi, veel te zien en de verzorging was prima.
We zagen onderweg de kustlijn van Engeland, Ierland en Canada. Boven Washington
aangekomen begon het vliegtuig last te krijgen van flinke turbulentie.
Na een stevige landing, gelijk fors in de remmen, eindelijk in de U.S.A.
De douane door, koffers gepakt en met de Washington Flyer naar de terminal down town. Het hotel lag om de hoek, Bij de receptie begon er gelijk iemand van het personeel
Nederlands tegen ons te spreken, je komt ze ook overal tegen die Hollanders.

We hadden een grote en mooie kamer, keuken met koelkast !!, mooie badkamer met bad enz. Koffers achtergelaten en op weg de stad verkennen. Het was 17.00 uur lokale tijd en de zon scheen, dus wij lekker lopen op weg naar het Witte Huis. witte-huisWe hoefden alleen maar de straat bij ons hotel uit te lopen en we waren er al. Het bleek enorm druk met auto’s te zijn en er liep overal bewaking. Later werd ons duidelijk dat
premier Perez van Israël in de stad was. We zagen ook nog een auto van de Secret Service die een huis in de gaten hielden. Wat een baan zeg, want ‘s avonds terug naar het hotel
stonden ze er nog. Na het Witte Huis nog wat gedronken op een terras, wat gegeten en nog wat cd’s bekeken. Onderweg zagen we nog het Harrington hotel waar ik met Els geslapen heb in 1979. Natuurlijk ook weer veel sirenes van politie, brandweer en ambulance.
Om 21.00 uur in het hotel en zo moe dat we meteen gingen slapen. ‘s Nachts diverse malen wakker en Bas uitgelegd dat dit nu de jetlag was waar hij geen last van had gehad.