Alle berichten van Theo

Évian-les-Bains

Even denken we dat we in San Francisco rijden. Voor ons zien we water en steile hellingen tot wel 10% naar beneden. Maar we zijn in Frankrijk en op weg naar Évian-les-Bains. Bekend van onder meer het watertje. De straatjes zijn bochtig en krap maar uiteindelijk parkeren we in de Charles de Gaulle garage in het centrum. De Gaulle, hoe komt die hier terecht?

Het blijkt dat in Évian-les-Bains de onafhankelijk van Algerije, een voormalige Franse kolonie, hier getekend is. Al snel bereiken we lac Léman, bij ons beter bekend als het meer van Geneve.

Het is wederom schitterend weer. Wat dat betreft hebben we het deze vakantie enorm getroffen. Langs het meer is het een drukte van belang. Dit weekend is er alweer een Grand Prix van Frankrijk. Ditmaal voor de speedboten in het F1H2O UIM World Championship. Er is een gedeelte waar je niet mag komen, de zogenaamde dry pit, maar hier staan volgens mij vooral de grote jongens.
Verderop staat men gewoon op een parkeerplaats de boten voor te bereiden en daar kan je zo omheen lopen. Wel een erg kleine cockpit. Ik zou er niet inpassen.

We komen bij een zeilschool voor kids. Hier gaan we even op een bankje zitten. Dat is wel een leuk schouwspel. De bootjes worden per 5 naar buiten gesleept. De kinderen moeten dan zelf terug zeilen naar de kade.
Ook liggen er voor vele $ / € schepen voor anker in de haven. Dat is voor de gewone man niet te betalen, wel leuk om een keer te bewonderen. De veerboot naar Zwitserland legt hier ook aan.

Als we de auto weer pakken en verder rijden langs het meer zien we ook diverse kleine stranden. Het is hier erg mooi. We sturen weer richting Zwitserland en komen door Torrent. Wel geinig zo’n plaatsnaam. Benieuwd of ze hier een beetje kunnen downloaden 😊 Volgens mij ligt zoiets nogal gevoelig in Frankrijk. We maken nog even een wandeling door Sion, maar dat houden we al snel voor gezien. Het is erg stil op straat en erg warm. Even denk ik dat het door de WK komt, maar Zwitserland heeft gisteren al gespeeld. ’s Avonds lekker gegeten op ons terras van zondag. Er was nu wel food en het terras zat lekker vol. Morgen alweer de laatste dag. Dan laten we de auto staan want zaterdag zitten we daar weer lang genoeg in.

Route fermée

Als je in de bergen zit is het altijd leuk om even wat colletjes mee te pakken. We hebben geen fiets bij ons dus doen we het maar met de auto 😊 Als eerste komen aan op de Col du Corbier. Die is niet zo hoog, slechts 1230 meter.
We rijden door naar Morzine. Dat is een leuk plaatsje dus daar parkeren we de auto en gaan een stukje wandelen. Ook hier is het elektrisch fietsen doorgedrongen. Men verhuurt hier zelfs mountain bikes met hulpmotor en batterij.
Als we weer verder gaan naar de Col de Joux Plane is de weg afgesloten. Dat is wel balen want bovenop deze col heb je een prachtig uitzicht op de Mont Blanc. Je rijd ook niet even snel om. Dan maar naar de Col de Joux Verte. Ook een mooi uitzicht. Maar ook hier staat er een wegafsluiting. Als we daarna voor de 3e keer een afsluiting tegenkomen zijn we het zat en keren om.
We gaan terug naar La Chapelle d ’Abondance.

Zwitserland

We gaan er vandaag een delicatesse dagje van maken. Ons appartement ligt vlakbij de grens met Zwitserland dus gaan we vandaag naar de oudste chocolade fabriek van Zwitserland.
Eerst moeten we natuurlijk de grens over en daar krijg ik een vraag over het ontbreken van het vignet op mijn raam. Dat moeten we nog aanschaffen. We krijgen te horen dat bij het volgende tankstation vignetten verkrijgbaar zijn en we voor we de snelweg opdraaien er een op het raam moeten plakken. Maar dat wisten we natuurlijk al, we hebben zo lang gewacht omdat het nu goedkoper is dan bij de ANWB.
Onderweg genieten we van het prachtige uitzicht op het meer van Geneve en van het landschap van het kanton Fribourg. Al snel bereiken we Maison Cailler in Broc.

Daar boeken we een rondleiding en horen we hoe chocolade in ons bestaan gekomen is. Je mag overal aan voelen, ruiken en proeven. Men geeft aan dat bij Cailler als enige fabriek gebruik gemaakt wordt van verse melk. Andere fabrikanten gebruiken melkpoeder. Ook schijnt men te kunnen proeven aan de melk in welk seizoen men zit. Er zit smaakverschil tussen de melk in het voorjaar en de herfst.

We zien bij de 1e productielijn hoe pralinevulling in de chocolade gestopt wordt. Aan het eind van de lijn mogen we weer proeven. Zo lopen we richting einde rondleiding en daar staan dan alle soorten chocolade uitgestald op schalen. Ook hier mogen we weer toeslaan. Erg lekker allemaal. Voorlopig hoeven wij geen chocolade meer.

We rijden naar het even verderop gelegen Gruyère, bekend van de kaas.
Eerst wandelen we door het dorp met bijbehorend kasteel. Er is ook een alien museum. Daarna gaan we naar de fabriek. We zijn te laat voor de rondleiding maar er is nog genoeg te zien. Twee maal per dag wordt er verse melk afgeleverd waar de kaasmakers dan zo’n 48 kazen van maken. De fabriek is uitgerust met 4 x 4800 liter vaten en een kelder waar ongeveer 7000 kazen liggen  te rijpen.  Het draaien van de kazen gebeurt met behulp van een robot. Uiteraard kunnen we hier ook weer proeven. Er is ook nog een restaurant waar je typische kaas gerechten kan bestellen. Wij hebben daar geen plek meer voor.

La Chapelle-d’Abondance

Zondag hebben we weer rustig aan gedaan. Er viel ook niet veel te doen hier want bijna alles is gesloten op zondag. Dat komt goed uit want dan kan ik mooi naar de Formule 1 kijken. De laptop aangesloten op de tv en via Ziggo gewoon naar de nederlandse versie gekeken inclusief voor en nabeschouwing.  De Franse taal is voor mij abacadabra daar kan ik niet veel mee. Had ik nu vroeger toch maar wat beter opgelet op school. Els gaat lekker zitten lezen op het balkon en ik heb me prima vermaakt met een aardige race.
We lopen na afloop het dorp in om wat te gaan eten. Als we een leuk terras uitgezocht hebben komt de ober met de mededeling No food today. Als we teruglopen om wat anders te zoeken komen we een pizza kiosk tegen. Dat is een soort snackbar maar je kan er niet zitten. We bestellen 2 pizza’s en we wachten  op de bereiding. Dat is wel apart geloof ik want normaal gesproken bel je en kom je ze na een telefoontje ophalen.

Van de bossen naar de bergen

Zaterdag willen we op tijd vertrekken, maar de receptie is nog gesloten. Inge is naar de bakker en komt tegen 8:30 aanrijden. We nemen afscheid en gaan dus een half uurtje later dan gepland op weg naar de Haute Savoie. Dat ligt onder het meer van Geneve tegen de Zwitserse grens aan. We hebben een apartement gehuurd in La Chapelle-d’Abondance.
Mooie plaatsnamen hebben ze hier. Onderweg is het weer regelmatig tol aftikken. Dat begint intussen behoorlijk op te lopen. We zitten al op €110,- en dan komt daar straks ook nog een vignet voor Zwitserland bij. Toch wel iets om rekening mee te houden.
We zien ook nog twee trailers van Red Bull en Pirelli richting zuid Frankrijk rijden. Daar is dit weekend de Formule 1 GP.
Het gaat allemaal weer zeer voorspoedig en rijden vlak onder de Zwitserse grens langs het meer van Geneve. Mooi uitzicht maar daarna is het wel even opletten. De route welke we willen nemen is afgesloten en we moeten omrijden. Tom Tom en Octavia routeplanner geven tegengestelde adviezen. We gebruiken daarom Google Maps op de telefoon om de route verder te bepalen en om 16:20 checken we in bij Mont Blanc Alpine Estate. Dat is een luxe appartementen complex. We hebben al eerder gehuurd bij dit bedrijf. En ook nu blijkt het weer goed voor elkaar te zijn.  We hebben uitzicht op de berghelling en beschikken over een balkon. De weers vooruitzichten zijn ook weer goed te noemen. We zitten hier wel op ruim 1000 meter dus de temperatuur is wel  zo’n 10 graden lager hier. Voor sluitingstijd besluiten we nog even snel wat boodschappen in te slaan bij de InterMarche in het dorp.

Sarlat

We gaan vandaag een stukje rijden en besluiten Sarlat te bezoeken. Als we aankomen staat de autovrije binnenstad vol met vracht en bestelwagens. Er is vanmorgen markt geweest en die is men nu aan het opruimen. Je ziet zo niets van Sarlat dus we vertrekken weer en gaan nog een stukje van het landschap genieten.

De volgend dag is Sarlat weer autovrij en het is inderdaad een mooi oud stadje. Zeker een aanrader als je in de buurt bent. Het kost wat moeite om de auto terug te vinden. Zoals gebruikelijk laat mijn richtings gevoel me weer behoorlijk in de steek.  Als we blijkbaar steeds verder de stad uitlopen blijken we de verkeerde richting op te lopen. Gelukkig hebben we tegenwoordig Google maps dus dat probleem is ook weer snel opgelost.
Els gaat in het park nog een paar baantjes zwemmen want het is inmiddels behoorlijk warm geworden. We tikken de 32 graden aan, inspannen is dus uit den boze.
Vrijdag gaan we weer een kijkje nemen in het centrum van Gourdon. De werklui zijn weg maar nu blijkt het hele centrum vol te staan met kermis attracties. Zien we nog niet hoe het geworden is.
Vanavond nog een laatste keer op het terras genieten van de mooie zonsondergang. Morgen gaan we weer verder naar onze volgende bestemming.

Gourdon

Gourdon is ruim voorzien van winkels en andere voorzieningen. We tellen zo al 3 supermarkten en dan hebben we het niet over een lokaal kruideniertje. Met afrekenen moet je trouwens wel opletten hier. De eerste keer trek in mijn pinpas er te snel uit en kon ik opnieuw betalen. Dat bedrag blijft wel als reservering staan op je bankrekening. Als je een beetje pech hebt duurt het zo 10 dagen voordat het weer verwijderd is. We nemen voortaan dus maar de tijd om te pinnen. We zijn tenslotte in Frankrijk, dus geen haast.
Het centrum van Gourdon is aardig op de schop gegaan. Het wordt wel mooi maar een vervelende bijkomstigheid is wel dat er nogal wat winkeltjes besloten hebben een paar dagen dicht te gaan. Men is nu bezig met de laatste asfaltering en beplanting werkzaamheden.  Later in de week maar eens kijken hoe het geworden is. We brengen de dagen door met lezen en wandelen. Voor het ontbijt lopen we even naar de receptie en halen daar ons verse stokbrood op. Een tip van de beheerster, als je stokbrood goed wil houden moet je er een theedoek omheen wikkelen. Wist ik niet en het werkt prima.

Dordogne – Gourdon

Vandaag sluiten we onze citybreak af en gaan verder richting eerste bestemming Gourdon.
Het hotel ligt aan de A86, dat is de buitenring van Parijs. Er is nog een 2e ring, de zogenaamde Phériphérique intérieur en Phériphérique extérieur. Daarbij is de eerste oostwaarts en extérieur betekent westwaarts. Deze ring ligt dichter om Parijs. Zodra we dus de A86 oprijden hangen er grote flappen rubber boven de rijbaan. We komen namelijk bij de 10 kilometer lange Duplextunnel van Rueil-Malmaison naar Versailles. Deze tunnel is maar 2 ½ meter hoog. Eigenlijk zijn het 2 tunnels boven elkaar, een voor elke rijrichting. Verboden voor vrachtwagens en motorrijders. Wel een aparte ervaring om doorheen te rijden. De rest van de reis bestaat eigenlijk alleen maar uit peage pleinen en aires. We schieten lekker op en om 16:00 bereiken we Gourdon in de Dordogne.

We checken in bij Village de Montmarsis, een kleinschalig bungalowpark. Het wordt beheerd door Nederlanders en overtreft onze stoutste verwachtingen. We krijgen bungalow 28 en die ligt echt schitterend gelegen op een heuvel met vrij uitzicht. Hier gaan we ons wel vermaken.

Bij de receptie hangt een intekenlijst om broodjes te bestellen. Er is verder geen winkel of zo.

Dat hebben wij weer, de wc trekt niet door. Eerst dacht ik nog dat er een kraan dicht stond maar helaas. We bellen dus met Inge en die staat een kwartiertje later met gereedschap koffer op het terras 😊 Na nog een kwartiertje sleutelen werkt alles weer. De boel was met kalk verstopt.

Omdat we er een uitrust vakantie van willen maken zijn we hier bijzonder goed op onze plek.

Parijs

We vertrekken vandaag vroeg want we willen vanmiddag op tijd in Parijs zijn. Op weg naar onze vakantie bestemming maken we hier een tussenstop. Klokslag 6 uur gaan we op pad.
Door files worden we over de A4 gestuurd richting Bergen op Zoom. Het laatste stuk Nederland is redelijk uitgestrekt en verlaten. Voor we het doorhebben rijden we al in België. De eerste tol van de reis zijn we kwijt voor de Liefkenshoek tunnel. Er zullen naar later blijkt nog vele tolpoortjes volgen. Door file’s stroopt het verkeer richting Antwerpen op, dus we krijgen te maken met ons eerste oponthoud.
Bij Kruibeke lassen we een stop in. We tanken broodjes, koffie en brandstof.
Daarna is het weer lekker doorrijden, alleen bij Lille en op de ring van Parijs hebben we last van wat filevorming. Om 14:10 checken we in en gaan direct richting centrum.
Vlakbij het Novotel RUEIL MALMAISON ligt een RER station en we zijn 20 minuten later op Les Halles. Dit is een enorm groot station en we zijn hier voor het eerst na de verbouwing. Het is erg mooi geworden.

Bij de Notre Dam staat een lange rij te wachten. We pakken daarom een terrasje. Het is eindelijk mooi weer in Parijs. Men heeft hier de nodige neerslag gehad, dus we hebben mazzel. Nu schijnt de zon en is het lekker terrasjesweer.
We slenteren wat door Parijs en komen langs diverse mooie plekken. Bij Shakespeare and Company lopen we naar binnen om door de nauwe paden het boekenaanbod te bewonderen. Deze locatie komt ook voor in een van de Before films met Julie Delpy en Ethan Hawke. De volgende dag gaan we na het uitgebreide ontbijt op tijd de stad in.
We willen de Notre Dam wel eens van binnen bekijken. Nu staat er geen rij, maar is het hele plein afgesloten door politie en millitairen. Er wordt een rugzak onderzocht. Gelukkig duurt het niet lang. Als het plein weer vrijgegeven is kunnen we eindelijk naar binnen.
Persoonlijk vondt ik het een beetje tegenvallen. Els heeft haar gebruikelijke kaarsjes weer aangestoken.
We gaan richting Eifeltoren, maar daar is de boel ook redelijk opgebroken. Er worden allerlei helaas noodzakelijk blokkades aangelegd. Na weer een korte metrorit komen we aan in Montmartre, een leuke wijk om door te wandelen. UIteindelijk belanden we bij de Sacré-Coeur. Het is inmiddels erg warm geworden en we puffen wat uit op een bankje. Aan het eind van de middag willen we weer een biertje doen op het terras in Saint German des Prés, maar dat is wat lastig terug te vinden. Het lukt uiteindelijk wel en even later zitten we tijdens happy hour aan een lekker koud Amstel biertje. Tja en waar ga je dan ’s avonds eten als je in Parijs bent? Bij een American diner, Breakfast in America. Gave tent, toevallig ontdekt.
Terug in het hotel nog een staartje van Portugal-Spanje kunnen kijken. Mooie wedstrijd.

De laatste etappe

Als we uitgecheckt  zijn zoeken we eerst een tankstation  op. We leveren  gelijk de in Stuttgart gekochte flesjes weer in. Duitsland heeft statiegeld op blikjes en flesjes en we blijven Hollanders. Er staat dus gewoon een flessenretour automaat buiten, net alsof je in de supermarkt bent. Geweldig. Daarna rijden we de A5 op richting Hockenheim. Els heeft daar op de heenreis een portemonnee gezien en die wil ze toch kopen. Zo hebben we elke trip wel iets waar we naar op zoek zijn. Nu is dat 3 weken een portemonnee geweest. De winkel in Rome waar we er een wilde kopen was er namelijk niet meer. Els heeft geluk, de portemonnee is nog te koop. 

We doen gelijk een bakkie. We zitten namelijk alweer bijna 2 uur in de auto. Op de A61 wordt het steeds drukker en het weer wordt ook minder. Het gaat waaien. Diverse keren worden we een omleidingsroute ingestuurd. Omdat het allemaal niet zo snel gaat vandaag besluiten we in Duitsland toch nog maar een keer te stoppen voor de lunch. Het is inmiddels al 14:00 uur. Uiteindelijk bereiken we toch Nederland en daar wordt het pas echt druk. Bij Amersfoort beginnen de files en het stilstaan, bij Amsterdam begint het ook nog eens fors te regenen. Het duurt uiteindelijk tot voorbij Zaandam voordat we weer een beetje kunnen doorrijden. Al met al hebben we toch ruim 2 uur vertraging opgelopen. We krijgen later mee dat dit de drukste avondspits van 2016 is geweest.

Zo komt er weer een eind aan een heel mooie vakantie. Italië is zeker een land waar we nog eens naar terug gaan.

Tenslotte nog wat cijfertjes voor de boeken.

We hebben deze vakantie 4227 kilometer afgelegd met de auto en 404 kilometer met de trein. Er is 149 liter diesel verstookt. De kopjes koffie waren niet meer te tellen. Want dat is top in Italië, het is een land met een echte koffiecultuur. En dat kan ik beroepsmatig en als grootverbruiker natuurlijk wel waarderen.